kennisfusie

Metingen en meningen zijn geen feiten. Feiten zonder context zijn geen informatie. Big data zonder patroon is enkel ruis.

Interpretatie maakt van kale gegevens informatie. Daarvoor is voorkennis nodig.

Informatie is niet alleen documentatie, maar kan (opnieuw) toepasbaar zijn. In de context van de toepassing wordt informatie kennis.

Feitenkennis kan worden overgedragen via onderwijs en naslagwerken. Ervaringskennis, die ontstaat door handelen en reflecteren, is situatiespecifiek en persoonsgebonden, maar kan worden overgedragen via begeleiding, instructies, handleidingen en protocollen.

Wat op het ene moment op de ene plaats werkt, is op een ander moment op een andere plaats niet vanzelfsprekend opnieuw van toepassing. Zonder context is kennis nutteloos.

Kennisfusie is het samenbrengen en opnieuw toepassen van complementaire kennis die verschillende actoren in hun eigen praktijk hebben opgedaan. Alles wat zij hebben geleerd door hun visie en voorkennis zelf toe te passen.
Kennisfusie brengt relevante praktijkervaring samen voor toepassing in nieuwe, vergelijkbare situaties.
Zo gaat kennis niet verloren en worden effectieve werkwijzen opnieuw toegepast. Dat is de basis van sociale (proces- en systeem)innovatie.

Kennisfusie helpt pioniers opschalen. Kennisfusie verduurzaamt ideeën door nieuwe toepassingen mogelijk te maken.
Kennisfusie maakt van concepten producten en van projecten bedrijven.

De Stichting Kennisfusie (in 1988 opgericht als Stichting Kennistechniek) stimuleert praktische toepassingen van kennisfusie, hergebruik van pionierservaring, sociaal en cultureel ondernemerschap. Dat doet de Stichting door het faciliteren en organiseren van multidisciplinaire projecten en bijeenkomsten, waarin de deelnemers praktijkervaring en kennis uit verschillende werkterreinen, sectoren en culturen uitwisselen en samen werken aan nieuwe toepassingen.

In de aanvangsperiode (1988-1998) organiseerde de Stichting congressen, symposia, cursussen, praktijkonderzoek en opleidingen over onderwerpen waar de kruisbestuiving tussen verschillende technische disciplines leidde tot nieuwe inzichten en innovaties in kennis- en kapitaalintensieve sectoren. Onderwerpen uit die tijd waren o.a. kunstmatige intelligentie toepassingen (o.a. de jaarlijkse AI Toepassingen congressen en beurzen), kennissystemen (boeken over toepassingen, handboeken en een tijdschrift), ICT en systeeminnovatie, bedrijfsecosystemen en keteninnovatie, techniek en recht, multimediaal uitgeven, software voor individueel gebruik, internet voor iedereen, elektronische betaalsystemen, interactieve online media, digitale marktplaatsen en beurzen.

In de periode 1999-2009 lag het accent op bewonersparticipatie in gebiedsontwikkeling en buurtbeheer, bouwpraktijkinnovatie, zorg- en wooninnovatie, cultuurhuizen en multifunctionele centra, ecologisch wonen, nieuwe combinaties van wonen en werken, stedelijke vervoersknooppunten, infrastructuren voor nieuwe energie, innovatiefinanciering, nieuwe ondernemingsstructuren, incubators en coöperaties.

Sinds 2010 ligt het accent op multidisciplinaire kunstprojecten en festivals, publieksparticipatie, nieuwe interacties tussen wetenschap en kunst, cultureel ondernemerschap, programma management en nieuwe media.